อีก 4 วันก็จะเดินทางไปเกาหลีแล้ว  ตื่นเต้นจังเลย 

เหตุการณ์จับพลัดจับพลูยังไงน่ะเหรอที่โชคชะตาได้พัดพาเราไปไกลขนาดนั้นนะเหรอ

เรื่องมันก็มีอยู่ว่า  ตอนแรกเรากะจะหาทัวร์ไปเที่ยวใกล้ ๆ อย่างในประเทศก็เกาะเต่า  ต่างประเทศก็เพื่อนบ้านเราหลวงพระบาง 

แต่หากี่ทัวร์  ๆ ในเนท  ที่บ้านเราก็ไม่ยอมพาไปซักกะที  เราก็เลยงอน ๆ แล้วก็ว่าไปเที่ยวเกาหลีกับพี่เราดีกว่า  (พี่เราก็บ่น ๆ ทีเล่นทีจริงว่าถ้าที่บ้านไม่ไปเที่ยวไหนกันจะชวนเพื่อนไปเที่ยวเกาหลี) 

แล้วปฏิบัติการหาทัวร์ในเนทก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง  แล้วก็ไปเจอทัวร์ของ DSK เห็นเค้าบอกกันว่าดีที่สุดและก็แพงที่สุด  เล่นเอาเงินเก็บเราร่อยหรอไปเยอะเลย  อ้อ  ต้องบอกว่าปฏิบัติการเที่ยวครั้งนี้เรากับพี่ต่างคนต่างจ่ายกันเองน่ะ

พอจองปุ๊บ  เราก็ต้องรีบไปทำพาสปอร์ตทันที  เพราะเรายังไม่เคยทำเลยอ่ะ  บังเอิญไปทำช่วงก่อนสงกรานต์  คนมากมายมหาศาลเป็นพันคน  ต้องรอตั้ง 4 ชั่วโมงกว่าจะได้ทำ

แล้วหลังจากนั้นก็ต้องไปขอใบรับรองความเป็นนิสิตที่มหาวิทยาลัย  เออ...เอาไปทำไมน่ะเหรอ  ก็พอดีว่าเราไปอ่านตามกระทู้  แล้วมันมีข่าวว่า ตม.เกาหลีโหดมาก ๆ สุ่มจับคนส่งกลับประเทศเพราะกลัวจะหนีไปใช้แรงงานในประเทศเค้า  เราก็เลยไปขอใบรับรองเอาไว้กันเหนียว  แถมด้วยใบทรานสคริป  และขอทำบัตรนิสิตใหม่ด้วย  เพราะเราแก้ตัวสะกดนามสกุลภาษาอังกฤษให้เหมือนพี่เรา  เค้าจะได้รู้ว่าเป็นครอบครัวเดียวกันและที่สำคัญจะได้เหมือนในพาสปอร์ต  เพราะเรากลัวเค้าว่าตัวสะกดในบัตรนิสิตกับพาสปอร์ตไม่ตรงกัน  เป็นคนละคนกัน  เออถ้าเจอมุขนี้แล้วส่งเรากลับประเทศก็แย่น่ะสิ

ขั้นต่อไปก็คือเตรียมเสื้อผ้าที่มันดูดี  (อันนี้เป็นคำแนะนำเลยนะเนี่ย)  เพื่อที่ว่าเวลาเดินผ่านตม.จะได้ดูมีสง่าราศี  เค้าจะได้ให้ผ่านได้โดยง่าย  เราก็ไม่รู้ว่าแบบไหนจะเรียกว่าดูดี  แม่เราบอกให้เอากางเกงสแลกกับสูทมาใส่เลย  เออ...จะดีเหรอ 

แล้วก็ต้องเตรียมแลกเงินไป  พยายามเสาะหาสถานที่แลกเงินได้ราคาถูก ๆ  แต่ก็ไม่รู้จะไปยังไงและก็คงไม่คุ้มค่ารถละมั้ง  สุดท้ายก็เลยลงความเห็นว่าไปแลกที่สนามบินนั่นแหละสะดวกดี

ไว้กลับมาแล้วจะมาเล่าต่อนะ